Aan het begin van de eerste festivaldag bereikte ons het droevige bericht dat Frank de Jonge, algemeen directeur van IDTV, tamelijk plotseling is overleden. Hij was niet alleen initiatiefnemer van het festival, maar vooral ook een inspirator en gids voor alle medewerkers. Zonder zijn niet aflatende inzet was Festival Classique nooit van de grond gekomen. Wij wensen zijn familie veel sterkte toe. Wij zullen hem enorm missen.

De gitarist Johannes Möller speelde als eerbetoon aan Frank bij de opening van het festival Recuerdas de la Alhambra van Tarrega. Een prachtig van nostalgie vervuld gitaarstuk, zo mooi gespeeld dat wij nogmaals van harte het solorecital van Johannes Möller in Pulchri Studio aanstaande zondag (om 15.00 uur) kunnen aanbevelen. Daarop volgde de middag van de burgemeester waarin leerlingen van de basisschool werden ingewijd in het bespelen van allerlei instrumenten waaronder de djembé (een soort Afrikaanse trommel). Door de vrolijke klanken stroomde het zonovergoten Plein vol met publiek. Wie Het Plein bezoekt, kan dit weekend zijn hart ophalen bij allerlei gratis optredens.

Magistraal

De avond begon in de Duitse Kerk met het concert ter herdenking van de tachtigste geboortedag van Anne Frank. Op het programma stond Annelies (Anne Franks volledige voornaam) van de Engelse componist James Whitbourn.  Een bijzonder werk, omdat Whitbourn als eerste toestemming kreeg om teksten uit het dagboek van Anne Frank op muziek te zetten. Wij hadden het voorrecht de première van de nieuwe versie voor klein ensemble te mogen presenteren. Het was een initiatief van de beroemde violist Daniel Hope, die optreedt als artist in residence. Daniel Hope droeg het concert op ter nagedachtenis aan Frank de Jonge en speelde Kaddish, het Joodse gebed voor de overledenen, in de versie van Maurice Ravel.

Direct daarop zette het ensemble en het Residentie Kamerkoor het stuk van Whitbourn in. Het vioolspel van Daniel Hope, het Residentie Kamerkoor en de magistrale manier waarop de sopraan Arianna Zukerman gestalte gaf aan Anne Frank maakten zoveel indruk dat sommige bezoekers besloten hun later op de avond geboekte concert te laten voor wat het was. Het indrukwekkende stuk is morgenavond om 21.00 uur nogmaals te horen, opnieuw in de Duitse Kerk, tijdens de Tweede Wereldoorlog overigens een adres voor onderduikers.

Contrast

Een groter contrast dan met het FC Hofvijverconcert was moeilijk denkbaar. Voor de televisiecamera’s van de AVRO speelde het Residentie Orkest onder leiding van chef-dirigent Neeme Järvi een wervelend Spaans programma. Ook daarin zong een geweldige sopraan, Helen Lepalaan. Zij vertolkte een paar aria’s uit Carmen en gaf de rol een intrigerende mengeling van verleidelijkheid en noblesse. De halsbandparkieten die in Den Haag in zwermen rondvliegen, werden er opgewonden van. Extra fanatiek scheerden zij hun rondjes over de Hofvijver. Neeme Järvi koos in zijn concert trouwens opzwepende tempi, die de flamencodanseressen tijdens de repetities even hoofdbrekens bezorgden. Zij namen revanche en dansten Järvi zowat van het podium. Ook vermeldenswaard is Lisa Jacobs die zich met ongelooflijke flair stortte op de Carmen Fantasie van Waxman. Wie het Residentie Orkest nog een keer wil horen, kan morgenavond zijn hart ophalen om 23.00 op De Hofvijver, waar het orkest tegen middernacht, heel toepasselijk, het door Duizend-en-één-nacht geïnspireerde Sheherazade van Rimski-Korsakov speelt, met prachtige Arabische poëzie, voor Festival Classique vertaald door Hafid Bouazza en voorgedragen door Dunya Khayame.
Het is een belevenis om rond middernacht te genieten van muziek op de Hofvijver.

Sfeervol

De eerste festivaldag eindigde met een sfeervol pianorecital van de uit Georgië afkomstige Nino Gvetadze, die in Nederland woont en hier veel concerten geeft. Vorig jaar won zij de tweede prijs op het Internationale Franz Liszt Concours én de pers- en publieksprijs. Allereerst een compliment aan degenen die het podium hebben opgefleurd, Twee bossen met zonnebloemen, waar Van Gogh jaloers op zou zijn geweest, flankeerden de schitterend uitgelichte vleugel, waar Gvetadze muziek van twee tegenpolen vertolkte: Chopin en Liszt, de dichter en de virtuoos. Met veel fantasie en subtiele klankkleuren speelde Nino Gvetadze drie walsen en de barcarolle van Chopin. Om vervolgens in List zo flamboyant uit te pakken dat een enthousiast  applaus en gefluit van de tribune haar verleidde tot een prelude van Chopin als toegift. Een fraaie opmaat voor de tweede festivaldag die na twaalven eigenlijk al was begonnen.