Achtergrond
Pagina visual

Nieuwsarchief

Vrijdag 17 Juni 2011

Nach van Bach: in een woord Buitengewoon

Nach van Bach: in een woord Buitengewoon

Ondanks het regenachtige weer, zat de stemming rondom de Grote Markt er al snel in. De Nach van Bach-ers verzamelen in de Lutherse Kerk om 21:38 uur, waarna zij direct op een bijzonder orgelconcert met tapdans worden getrakteerd. De voeten van Aart Bergwerff (organist) gehuld in witte schoenen, worden gefilmd en geprojecteerd achter het schouwspel. Dit op zich levert al een aparte setting op. Maar wanneer Marije Nie met haar improvisatie al tapdansend de gehele Lutherse Kerk doorklikt, is het plaatje compleet. De lat wordt hoog gelegd voor wat komen gaat.

In twee groepen verdeeld, wandelt het publiek van buitengewone locatie naar buitengewone locatie rondom de Grote Markt. Wat komen ze tegen?

Window shopping bij atelier Eric Hirdes: Twee prachtige mensen vormen een prachtig paar dat een prachtige Tango danst… in de etalage van het atelier. Van buitenaf kijkt het publiek vol overgave naar de combinatie van klassieke Tango muziek en het Tango danspaar.

We lopen verder richting Theater Concordia, waar Residentie Kamerorkest de muziek van (hoe kan het ook anders) Bach opvoeren op een verfrissende en vernieuwende manier. Hiervandaan vervolgen we de tocht naar de Barthkapel, maar eerst stuiten we nog op een stukje spanning en sensatie! Volledig onverwachts staan daar twee boksters te trappen en te slaan op het ritme van Bach, waarbij een soort beat aan zijn muziek wordt toegevoegd. In de Barthkapel is wacht ons dan een fantastisch en verbluffend concert van het International Trombone Ensemble. De mannen blazen iedereen van hun sokken en het geluid gaat rond en rond in de kapel, die zich helemaal verscholen, hoog in dit oude klooster bevindt.

Wat staat ons nu nog te wachten? Je raadt het nooit... De deuren van de Tattoo shop Mad Science gaan open voor het publiek. In opperste concentratie zit celliste Sanne in het zwart gehuld, op blote voeten, te wachten op haar moment. Van Danseres Barbara krijgt zij haar cello aangereikt, die bij de eerste noot haar geïmproviseerde, maar perfect aansluitende dans inzet. Een duister en intrigerend geheel, deze mooie dames samen. “Ik heb nog nooit zo’n mooie celliste gezien”, wordt er gefluisterd. Wanneer op het laatste moment de beide dames zich omdraaien, vormt een prachtig plaatje: Sanne met twee f-sleutels op haar rug en Barbara met een compleet kunstwerk aan tatoeages. Het publiek is niet weg te krijgen uit Mad Science…

Maar, er wacht ons nog een klapstuk in de Lutherse Kerk: Aart Bergwerff springt wederom achter het orgel en wordt dit maal bijgestaan door Grafisch Ontwerper Jaap Drupsteen. Een donker en mystiek geluid wordt versterkt door een palet aan kleuren, dat door middel van lichttechniek op het orgel schijnt. Het is werkelijk een levend kunstwerk!

Wow, wat Bach allemaal wel niet in zijn mars heeft. Wie had dat ooit gedacht?